Monday, June 1, 2015

Τα εγκλήματα του Καρλ Μαρξ - Μέρος 2



Τα εγκλήματα του Καρλ Μαρξ - Μέρος 2 του Τζών Καμίνσκι 
Μετάφρασις του Ιωαν. Κουντούρη του 300Sploggers.com   ~  Κεντρική ιστοσελίδα μου  JohnKountouris.com


O Κομμουνισμός: Μια εβραϊκή συνωμοσία ενάντια σε ολόκληρο τον κόσμο


21 Ιανουαρίου, 2011
Η μετάφρασις αυτού του άρθρου έγινε στις 1 Ιουνίου 2015 γιατί είναι επίκαιρο όσο ποτέ


«O ΓΙΑΧΒΈ έδωσε στους Ισραηλίτες το δικαίωμα να διαπράττουν την γενοκτονίαν εις βάρος των άλλων λαών.»


Αποσπάσματα ληφθέντα από το "Κάτω από το Σύμβολο του Σκορπιού» του Jüri Λίνα, σελ. 65-72, επιμέλεια:  Τζών Καμίνσκι (John Kaminski).


~


***Για το πρώτο μέρος, πατήστε εδώ***


~

Η επιστολή αυτή εξήγησε, μεταξύ άλλων, ότι θα ήταν εύκολο για τον εβραϊσμό να πάρει την εξουσία με τη βοήθεια του προλεταριάτου. Έτσι, οι νέες κυβερνήσεις θα έπρεπε να καθοδηγούνται από τους Εβραίους που θα απαγορεύσουν οποιαδήποτε ιδιωτική περιουσία, έτσι ώστε όλα αυτά τα πλούτη να περιέλθουν σε εβραϊκά χέρια, ή που θα διορίσουν τους Εβραίους διαχειριστές των περουσιών και των κτημάτων αυτών. Με αυτόν τον τρόπο, ένα παλιό όνειρο για το οποίο μιλάει το Ταλμούδ, δηλαδή ότι όλα τα πλούτη του κόσμου θα έρθουν στα χέρια των Εβραίων, έπρεπε να εκπληρωθεί.

Στην επιστολή του, ο Βαρούχ κατέστησε επίσης σαφές ότι οι στόχοι του Ιουδαϊσμού ήταν: να ασκούν έλεγχο πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο, να γίνει ανακάτεμα όλων των φυλών του πλανήτη μαζί, η κατάργηση των εθνικών συνόρων, η κατάργηση των βασιλικών οικογενειών και, τέλος, η ίδρυση του σιωνιστικού κράτους. (Salluste, "Les origines secretes du bolchevisme", Παρίσι, 1930, σελ. 33-34).


Το Ιστορικό υπόβαθρο των απόψεων του Μαρξ για την Ανθρωπότητα. 

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιαν Μπέργκμαν στη Σουηδία, οι Cabbalists θεωρούν όλους τους μη Εβραίους σαν τα βοοειδή.

Το Ταλμούδ αναφέρει επίσης αυτήν την άποψη σε πολλά σημεία: «Μόνο οι Εβραίοι αποκαλούνται άνθρωποι, οι Goyim ονομάζονται ζώα." (Baba Batra 114b, Jebamot 61a, Keritot 6b and 7a.)

Οι ζωές των μη-Εβραίων έχουν μικρότερη αξία από εκείνες των Εβραίων. Η υπόθεση αυτή επιβεβαιώνεται από το Ταλμούδ: «Εάν ένας μη-Εβραίος δολοφονήσει έναν μη-Εβραίο ή έναν Ισραηλίτη, θα τιμωρηθεί. Αλλά εάν ένας Ισραηλίτης δολοφονήσει έναν μη-Εβραίο, δεν μπορεί να του επιβληθεί η θανατική ποινή.» (Sanhedrin 57a, η οποία στην αγγλική μετάφραση του Epstein αντιστοιχεί στο Σανχεντρίν I, σ. 388.) (Sanhedrin 57a, which in Epstein's English translation corresponds to Sanhedrin I, p. 388.)

Το Ταλμούδ προτρέπει επίσης: «Ακόμα και οι καλύτεροι των γκογίμ (Εθνικοί) πρέπει να θανατώνονται.» (Avodah Zara 26b, Tosefoth.)

Οι Εβραίοι ακόμη πιστεύουν ότι τα προϊόντα της εργασίας των Εθνικών ανήκουν στο δήθεν εκλεκτό λαό του Θεού. «Η ιδιοκτησία των εθνών είναι σαν τον έρημο χωρίς αφέντη· όποιος την πάρει αποκτά έτσι το δικαίωμα σε αυτό.» (Baba Batra 54β.)

Όπως μπορεί να δει κανείς, ο Ιουδαϊσμός είναι ένα εξαιρετικά ρατσιστικό δόγμα. Αυτό επιβεβαιώνεται κάθε φορά τόσο στο Ταλμούδ όσο και στο Τορά.

Ο Εβραίος συγγραφέας και Τέκτων, ο Heinrich Heine (Chaim Budeburg) παραδέχθηκε ότι: «Η Εβραϊκή θρησκεία δεν είναι καθόλου θρησκεία, αλλά καταστροφή."

Ο Ισραήλ Shahak πιστεύει επίσης ο καμπαλιστικός μυστικισμός να είναι βαθιά μισανθρωπικός. ("Jewish History, Jewish Religion: The Weight of Three Thousand Years", London, 1994, pp. 16-19.)

Στο Δευτερονόμιο 20:10-17 πληροφορούμαστε ότι αν έρθουν στην κυριαρχία των Εβραίων όλα τα άλλα έθνη, τότε θα πρέπει να εργαστούν για τους ίδιους.  Αν αντισταθούν, τότε θα πρέπει να θανατωθούν και οι περιουσίες τους να τους ληστέψουν οι Εβραίοι. Όλα τα Goyim (Γκογίμ) πρέπει να εξολοθρεύονται όπου ζουν ήδη οι Εβραίοι.

Στο Δευτερονόμιο 7:16, μπορεί κανείς να διαβάσει τα εξής: «Και θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη, τα οποία Κύριος ο Θεός σου θέλει παραδώσει εις σέ· ο οφθαλμός σου δεν θέλει σπλαγχνισθή δι' αυτούς· ουδέ θέλεις λατρεύσει τους θεούς αυτών· διότι τούτο θέλει είσθαι παγίς εις σε.»

Οι Εβραίοι έχουν ακολουθήσει δυστυχώς, από καιρό σε καιρό, αυτές οι προτροπές για γενοκτονία. Ο Έλληνας ιστορικός Δίων Κάσσιος (ο οποίος ήταν επίσης Ρωμαίος αξιωματούχος) περιέγραψε λεπτομερώς πώς οι Εβραίοι στις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το έτος 116 μ.Χ., κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης άρχισαν να δολοφονούν διάφορες φυλές που ζούσαν ανάμεσα τους. Οι Εβραίοι σκότωσαν γυναικόπαιδα, χρησιμοποιώντας μερικές φορές σκληρά βασανιστήρια. Τα πιο διαβόητα λουτρά αίματος διαπράχθηκαν στην πόλη της Κυρήνης και την επαρχία της Κυρηναϊκής (στο ανατολικό τμήμα της σημερινής Λιβύης) καθώς και στη Κύπρο και πάνω απ 'όλα στην πρωτεύουσά της, τη Σαλαμίνα.  Είχε επιβεβαιώσει αυτό ο Έλληνας ιστορικός Ευσέβιος.

Μαζικές δολοφονίες είχαν επίσης διαπραχθεί και στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη. Στην Κυρηναϊκή και μόνο, οι Εβραίοι σκότωσαν περίπου 220,000 Έλληνες και Ρωμαίους.

Στην Κύπρο, είχαν εκτιμηθεί σε περίπου 240,000 τα θύματά τους. Ο Εβραίος Artemion σε αυτό το νησί οδήγησε τις δολοφονίες. Οι Εβραίοι δικαιολογημένα δεν ήταν πλέον ευπρόσδεκτοι στη Κύπρο μετά από αυτό. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Marcus Ούλπιου Τραϊανού (53 - 117 μ.Χ.) έστειλε στρατεύματα για να σταματήσει τη σφαγή. Πήρε ένα ολόκληρο χρόνο για να χαλιναγωγηθεί η δίψα για αίμα των Εβραίων. Ο Δίων Κάσσιος μας διηγείται πως οι Εβραίοι έτρωγαν ακόμα τα θύματά τους και άλειψαν κιόλας τον εαυτό τους με τα αίματά τους. (William Douglas Morrison, "The Jews Under Roman Rule", London and New York, 1890, pp. 191-193.)

Οι πιο άγριες δολοφονίες διαπράχθηκαν στην Αίγυπτο. Ο Δίων Κάσσιος περιγράφει πώς οι Εβραίοι επιτέθηκαν ακόμη και στα πλοία με τα οποία προσπάθησαν να ξεφύγουν οι τρομοκρατημένοι άνθρωποι. (Dr. Emil Schurer, "Geschichte des judischen Volkes im Zeitalter Jesu Christi" / "History of the Jewish people in the time of Christ", Leipzig, 1890, p. 559.)

Αλλά εκείνα τα εγκλήματα δε ήταν όντως «εγκλήματα», σύμφωνα με τους Ιουδαίους, επειδή, όπως το Ταλμούδ μας λέει: «Ακόμα και οι καλύτεροι των γκογίμ πρέπει να θανατώνονται.»   

Με φόντο αυτές τις καμπαλιστικές πεποιθήσεις, είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε την ακραία περιφρόνηση του Μαρξ για άλλες φυλές. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ρώσοι ήταν ένας εντελώς κατώτερος λαὀς. Αποκάλεσε όλους τους σλαβικούς λαούς «εθνικό υπόνομο». Σιχαινόταν και τους κινέζους. (Η New York Times, 25 Ιουν 1963) (New York Times, 25th of June 1963.) Απέρριπτε αυτός τον καθένα που ήταν απρόθυμος να συμμετάσχει στο «επαναστατικό» του αγώνα ενάντια στο Θεό. Κάλεσε αυτός τους εργαζόμενους, για τους οποίους είχε δημιουργήσει την ιδεολογία τη δικιά του -παρακαλώ!- ηλίθιους και γαϊδούρια. Ἐλεγε τους αγρότες «άνθρωπους των σπηλαίων», τους οποίους δήθεν υποστήριζε.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο ο Μπακούνιν (Bakunin) είχε αποστασιοποιηθεί αργότερα από το μαρξισμό ήταν διότι επρόκειτο για μια περαιτέρω ανάπτυξη ή επέκταση του Ιουδαϊσμού. Γιατί ο Γιαχβέ έδωσε στους Εβραίους το δικαίωμα να κλέψουν τα εδάφη των άλλων λαών (Δευτερονόμιο 6: 10-13, 6: 18-19, 7: 1- 2).

Ο Γιαχβέ έδωσε στους Ισραηλίτες το δικαίωμα να διαπράττουν τη γενοκτονία, για να εξολεθρευθούν εντελώς οι λαοί των οποίων τα εδάφη είχαν το δικαίωμα να πάρουν ως δικά τους (Δευτερονόμιο 7:16). Και πάει λέγοντας.  Ο Γιαχβέ έκανε τους Ισραηλίτες ένα «ιερό» λαό, μια κυρίαρχη φυλή αναμέσον των άλλων φυλών (Δευτερονόμιο 7: 6).

Στο βιβλίο του "Θεός και Κράτος" ("God and the State"), δηλώνει o Μπακούνιν (Bakunin): «Από όλους τους καλούς θεούς που έχουν ποτέ λατρευτεί από τους ανθρώπους, ο Γιαχβέ είναι ο πιο ζηλιάρης, ο πιο μάταιος, ο πιο σκληρός, ο πιο άδικος, ο  πιο δεσποτικός και αυτός που είναι πιο εχθρικός κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας ... »

Απίστευτες παραδοχές του Μαρξ, Disraeli (Ντισραέλι) κ.λπ.

Το 1844 ο Μαρξ έγραψε στο άρθρο του «Περί του Εβραϊκού Ζητήματος» ("On the Jewish Question"), ότι, περισσότερο ή λιγότερο, ήταν οι Εβραίοι που ήλεγχαν την Ευρώπη, ότι ο κοσμικός τους θεός ήταν το χρήμα, και ότι οι πιο σημαντικές επιχειρήσεις τους είχαν να κάνουν με την εξαπάτηση των ανθρώπων μέσω δανεισμού επι τόκω, ΥΠΕΡΌΓΚΩ. Επίσης, υποστήριζε ακράδαντα ότι «Πίσω από κάθε τύραννο, υπάρχει πάντα ένας Εβραίος.»

Ο Μαρξ παραδέχθηκε ότι η χριστιανική κοινωνία ΙΟΥΔΆΙΖΌΤΑΝ τότε, και έτσι γινόταν όλο και πιο καπιταλιστική και λάτρευε όλο και περισσότερο το χρήμα. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος ήξερε αυτό. Το πώς οι Εβραίοι κατέλαβαν το εμπόριο στην πολωνική Γαλικία κατά τον 19ο αιώνα, δεν ήταν μυστικό. Οι πολωνικές επιχειρήσεις είχαν τότε καταστραφεί από τη συγχώνευση των Εβραίων εμπόρων. Οι ανταγωνιστικοί Εβραίοι επιχειρηματίες άρχισαν ξαφνικά να πωλούν τα εμπορεύματά τους σε πολύ χαμηλότερες τιμές από ό, τι οι Πολωνοί, έτσι ώστε να χρεωκοπήσουν τελικά οι επιχειρήσεις τους.   Στη συνέχεια, οι Εβραίοι επιχειρηματίες αύξησαν τις τιμές τους, κερδίζοντας έτσι τον έλεγχο του συνόλου της αγοράς στη Γαλικία.

Αιώνες πριν, ο Ρωμαίος συγγραφέας, ο Τάκιτος (54-119 μ.Χ.), δήλωσε: «Οι Εβραίοι δείχνουν την πίστη και το έλεος μόνο στους δικούς τους φυλέτες.» Οι Εβραίοι επιχειρηματίες δεν θεωρούσαν αυτόν τον αφανισμόν των επιχειρήσεων των Πολωνέζων εμπόρων ως εγκληματικόν, επειδή είναι γεγραμμένον εις το Ταλμούδ: «Όποιεσδήποτε αμαρτίες και αν διαπράττῃ ένας Εβραίος, εξακολουθεί να τον βλέπει ως καλό και άψογον ο Θεός», να τον βλέπει με καλό μάτι δηλαδή. (Chagiga 15b.) Ούτε έγκλημα δεν θεωρείτο απο τους Εβραίους το ότι οι ίδιοι, ως επαναστάτες, είχαν πει ψέματα στους χριστιανούς και σε άλλους ευκολόπιστους ανθρώπους.

Σύμφωνα με το Ταλμούδ, «Το όνομα του Θεού δεν βεβηλώνεται, αν ένας Εβραίος ψεύδεται σε έναν ειδωλολάτρη.» (Baba Kamma 113b.) Στη μέση του Κριμαϊκού πολέμου, στις 4 Ιανουαρίου του 1856, ο Μαρξ αποκάλυψε αλαζονικά στην New York Daily Tribune ότι υπήρχε μια οργάνωση, η οποία ραδιουργούσε λάθρα στην Ευρώπη η οποία ήταν ο πραγματικός νικητής, τη στιγμή που η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία είχαν αποδυναμωθεί μετά απο τις απώλειές τους στους πολέμους που είχαν γίνει στην Ευρώπη.

Άλλοι Εβραίοι υπήρξαν κι αυτοί εξ᾽ισου ειλικρινείς. Ο Benjamin Disraeli, στο μυθιστόρημά του «Coningsby", περιέγραψε πώς μια μυστική εβραϊκή οργάνωση κυβερνούσε τον κόσμο μέσω των τραπεζών. Έδειξε πόσο εύκολο ήταν για αυτήν την οργάνωση να καταστρέψει αυτοκρατορίες και να δημιουργήσει άλλες στη θέση τους, να ανατρέψει ηγεμόνες και να τοποθετήσει καινούριους στη θέση τους.

Ο Disraeli, του οποίου ο πατέρας είχε μεταναστεύσει στην Αγγλία από την Ιταλία, ήταν καλά διαβαζούμενος στα μυστικά των Frankists (Φρανκιστών) και έγραψε ότι η Γερμανία αντιμετώπιζε, τότε, μια φοβερή επανάσταση, η οποία παρασκευαζόταν με τη βοήθεια των Εβραίων , και ότι επικεφαλής των κομμουνιστών και των σοσιαλιστών ήταν οι Εβραίοι!

Ο σκοπός ήταν να εξουδετερωθεί ο Χριστιανισμός και να μετατρεπεί ο κόσμος σε ένα εβραϊκό κόσμο με αξίες στηριζόμενες στη βία, η βασική ιδέα όντας ότι τα προβλήματα μπορούν να επιλυθούν μόνο με τη χρήση βίας.

Δεν ήταν περίεργο το γεγονός ότι ο Μαρξ αργότερα κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό, αλλά όχι ο Disraeli, ο οποίος περιέγραψε το ίδιο φαινόμενο;;; Μήπως είχε κάτι να κάνει με το γεγονός ότι ο Μαρξ είχε γίνει δεδηλωμένος κομμουνιστής, αλλά όχι ο Disraeli, ο οποίος ήταν συντηρητικός;;;

Ούτε ο αυτοδίδακτος Herbert George Wells (1866-1946), ένας από τους μεγάλους Άγγλους συγγραφείς, δεν είχε κατηγορηθεί για αντισημιτισμό. Το 1939, δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο «Η τύχη των Homo Sapiens" ("The Fate of Homo Sapiens"), όπου έγραψε τα εξής σχετικά με τους ορθόδοξους Εβραίους: «Το όλο ζήτημα στρέφεται εναντίον της ιδέας του δήθεν «περιούσιου λαού», που καλλιεργεί και συντηρεί αυτό το υπόλειμμα, η οποία είναι η «αποστολή» αυτού του υπολείμματος να αγαπάει και να διατηρεί. Είναι δύσκολο να μην θεωρήσουν αυτή την ιδέα ως μια συνωμοσία εναντίον του υπόλοιπου κόσμου. . . 

No comments: