Thursday, August 6, 2015

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΌΣ: Η ΜΆΣΤΙΞ ΔΙ᾽ ΌΛΟΝ ΤΟΝ ΚΌΣΜΟΝ • του Ιωάν. Κουντούρη


Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΌΣ: Η ΜΆΣΤΙΞ ΔΙ᾽ ΌΛΟΝ ΤΟΝ ΚΌΣΜΟΝ

Γιατί το γεγονός που οι Έλληνες έχουν ψηφίσει Κομμουνιστές για πολιτικούς αρχηγούς αποτελεί άλλη μια κρίση καθ᾽ εαυτή για το Ελληνικό Έθνος


του Ιωάν. Κουντούρη  •  Λος Άντζελες  •  JohnKountouris.com


«ΑΚΌΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΆΒΟΛΟ ΘΑ ΠΆΜΕ ΑΝ ΠΡΌΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΎΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΈΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΛΑΟΎ»* 

- Ο Αλέξης Τσίπρας, το 2013, στο ΝΕΤ, ΕΡΤ

_______________

* «Τσίπρας - Ακόμα και με το διάβολο» του καναλιού YTVideoJudge στο Youtube.com  |  Λίνκ:  https://www.youtube.com/watch?v=tcXG17FGXtE


Και όπως θα δούμε παρακάτω, ΔΕΝ αστιευόταν ο κ. Τσίπρας…

Λόγῳ του ότι αυτές τις ημέρες ζούμε εμείς στην Ελλάδα μια απίστευτη σφοδρή επίθεση κατα των καλών ηθών και εθίμων μας, των ΟΡΘΌΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΏΝ, απο πλευράς ανθελληνικών —είτε το αντιλαμβανόνται ή όχι— σοσιαλιστο-κομμουνιστών ομάδων ψηφορφόρων στην Ελλάδα οι οποίοι ΦΤΑΊΝΕ ΑΥΤΟΊ για το μεγάλο χάλι στο οποίο βρίσκεται αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα αφού ψήφισαν το απίστευτα προδοτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ —που κιόλας απο τις αρχές Ιουλίου του 2015, ήδη έχει προδόσει όλο το έθνος μας υποκύπτοντας στις απαιτήσεις της ΤΡΟΙΚΑ για ένα τρίτο Μνημόνιο— καλό θα ήταν να κάνουμε εδώ μια ανασκόπιση των ιδεολογιών του κομμουνισμού, τι πιστεύουν ακριβώς και…ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ…ΠΟΙΟΙ ΤΕΛΙΚΆ ΕΊΝΑΙ ΠΊΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΎΣ, ΙΔΙΑΊΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ.

Το ακόλουθο άρθρο που αναφέρω γράφτηκε απο τον καλό μου φίλο και συνάδελφο, κ. Τζών Καμίνσκι (John Kaminski) απο τη Φλόριδα.  Ο κ. Καμίνσκι είναι ένας απο τους πιο φοβερούς συγγραφείς για θέματα που αφορούν την Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2001, τον εβράικο έλεγχο του Δυτικού κόσμου και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα.  Αυτό το άρθρο έχει μεγάλη σημασία και για την Ελλάδα μιας και υπάρχει ένας δεδηλωμένος κομμουνιστής (ο Τσίπρας) που έχει ήδη προδόσει την Ελλάδα ξεπουλώντας την, εκ περιστοφής, στους δανειστές της απο τη ΤΡΟΙΚΑ.  Έβαλα κι εγώ μερικά σχόλιο σε αυτό άρθρο συνδέοντάς το περιεχόμενό του με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας…


~


Τα Εγκλήματα του Καρλ Μαρξ 

O Κομμουνισμός: Μια εβραϊκή συνωμοσία ενάντια σε ολόκληρο τον κόσμο῍


του Τζών Καμίνσκι (John Kaminski • http://www.johnkaminski.info)
Μετάφρασις του Ιωαν. Κουντούρη

21 Ιανουαρίου, 2011
(Η μετάφρασις αυτού του άρθρου έγινε στις 5 Αυγ. 2015 γιατί είναι επίκαιρο όσο ποτέ, ιδιαίτερα στην Ελλάδα)

«O ΓΙΑΧΒΈ έδωσε στους Ισραηλίτες το δικαίωμα να διαπράττουν την γενοκτονίαν εις βάρος των άλλων λαών.»

Αποσπάσματα ληφθέντα από το "Κάτω από το Σύμβολο του Σκορπιού» του Jüri Λίνα, σελ. 65-72, επιμέλεια:  Τζών Καμίνσκι (John Kaminski).

Θα ήθελα να προλογίσω αυτό το άρθρο με το εξής απόσπασμα του κ. Γιάνη Βαρουφάκη:

“In summary, not one of my academic publications can be thought of as explicitly Marxist, while my energies are channeled into preventing capitalism's collapse.  Nonetheless, all along, from my student days in Britain to this very day, the only way I could make sense of the world we live in is through the methodological 'eyes' of Karl Marx. In itself, this 'fact' renders me a theoretical Marxist. Moreover, I feel Marxism in my bones every time I am engaged in any form of intellectual pursuit: from discussing the Arab Spring to  debating the intricacies of Art with my artist partner. Furthermore, a democratic, libertarian, socialist future is the only future that I would be willing to fight for. A most peculiar Marxist no doubt, but a Marxist nevertheless.”

















Πηγή της άνω εικόνος του. κ. Ιωαν. Βαρουφάκη:

– 6th Subversive festival, 14/05/2013, 19:00h, cinema Europa, Yanis
Varoufakis, "Confessions of an Erratic Marxist”, published by the Youtube
channel ScriptaTV with the video title “Yanis Varoufakis: Confessions of an
Erratic Marxist /// 14th May 2013”, Moderator: Toni Prug | Link on Youtube:


Πάμε τώρα στο άρθρο μας!…


~


John Kaminski
pseudoskylax@gmail.com
http://therebel.is/en/kaminski


Υπέστη ο Καρλ Μαρξ ως νεαρός φοιτητής, μια συνολική μεταμόρφωση. Άρχισε αυτός να μισεί το Θεό. Αυτό ήταν κάτι που παραδέχτηκε ο ίδιος στη βάναυση ποίησή του. Δύο από τα ποιήματά του Μαρξ δημοσιεύτηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του, στις 23 του Ιανουαρίου του 1841, στο περιοδικό Athenaeum στο Βερολίνο, υπό τον τίτλο «Άγρια Τραγούδια» (Wild Songs).

Αλλά κανείς δεν νοιαζόταν για την ποίησή του, η οποία είχε να κάνει κυρίως με το τέλος του κόσμου και την αγάπη του για το κορίτσι της διπλανής πόρτας, την Τζένη φον Βεστφαλία (Jenny von Westphalen). Στα ποιήματά του απείλησε να εκδικηθεί απέναντι στο Θεό και κάθε φορά έδειχνε το μίσος του για τον κόσμο. Ορκίστηκε να ρίξει την ανθρωπότητα στην άβυσσο με το γέλιο στα χείλη.

Αυτός πέταξε τρομερές κατάρες κατά της ανθρωπότητας. Όμως, άθεος δεν έγινε. Στο ποίημά του «Der Spielmann» («The Fiddler», «ο Βιολιστής»), παραδέχθηκε τα εξής:

Το ότι υπάρχει Θεός ούτε χρειάζεται ούτε γνωρίζει κανείς,
Τοιαύτη ιδέα κάμνει άλματα εις τον εγκέφαλο εκ των μαύρων ομιχλών της Κολάσεως.
Ώσπου μαγεμένη να γίνει η καρδία, μέχρι να τρεκλίσουν αι αισθήσεις:
Διατί με τον ίδιο τον Σατανά συμφωνίαν έχω συνάψει.

Σε ένα άλλο από τα ποιήματά του, ο Μαρξ είχε υποσχεθεί να δελεάσει την ανθρωπότητα μαζί του εις την κόλασην, μεσ᾽στην παρέα του Σατανά.  Τα λόγια αυτά θυμίζουν εκφράσεις του Jakob (Ιακώβ) Φρανκ. Αυτό δείχνει ότι ο Μαρξ επηρεάστηκε από τον Frankism (Φρανκισμό, δηλ. τις σατανικές ιδέες του Ιακώβ Φράνκ, του οποίου τις ιδέες υιοθέτησαν οι Ρόθτσιλντ και οι φεφωτισμέμοι Εβραίοι).

Ο πατέρας του Καρλ Μαρξ είχε έρθει σε επαφή με τον Φρανκισμό και έδωσε επίσης εντολή στα παιδιά του να ακολουθούν τις ιδεολογικές προτιμήσεις αυτές. Έτσι μπήκε ο νεαρός Μαρξ στον Φρανκισμό, ο οποίος αντικατοπτρίζεται μέσα απο την ποίησή του. H μετατροπή της οικογένειάς του στο Χριστιανισμό ήταν απλώς ἐνας κοινωνικὀς ελιγμός. Ίδιος ο Jakob Frank (Ιακώβ Φράνκ) έκανε το ίδιο, όταν έγινε "Καθολικός". Ο Φρανκ, με τη σειρά του, ακολούθησε το παράδειγμα του επίφοβου Sabbatai Zevi περι της «αλλαξοπιστίας» χάριν του αγώνος.

Ο Μαρξ ήταν ενθουσιασμένος με την ιδέα της ηθικής παρακμής της ανθρωπότητος. Στην ποίησή του, ονειρεύεται για σύμφωνο με τον Σατανά. Ήταν ιδιαίτερα γοητευμένος από τη βία. Αργότερα, σύμφωνά με τις δικές του ιδεολογίες, τόνισε ότι πρέπει κανείς να παλέψει τη βία με τη βία. Είχε αποκαλέσει την ανθρωπότητα «τους πιθήκους του ψυχρού θεού». Τα θρησκευτικά πιστεύω του Μαρξ αποκαλύπτονται σαφώς στο ποίημά του «Επίκλησις Ενος Απελπισμένου» («Άπαντα» του Καρλ Μαρξ, Τόμος Ι, Νέα Υόρκη, 1974).:

Μεσ´στην κατάρα και το βασανιστήριο του πεπρωμένου μου,
Έτσι, εμένα μου τα άρπαξε όλα κάποιος θεός.
Πάνε όλοι οι κόσμοι του χωρίς επιστροφή!
Τίποτα δεν μου έμεινε εκτός απο την εκδίκηση.

Στο ποίημά του «Η Pale Maiden» («Χλομός Παρθένος») γράφει ο Μαρξ:

Έτσι του ουρανού έχω εκπέσει,
Το ξέρω κάλλιστα.
Η ψυχή μου κάποτε πιστή στο Θεό ήταν,
Αλλά τώρα πια έχει επιλεχθεἰ για την κόλαση.

Το πνεύμα αυτών των ποιημάτων ήταν επίσης εμφανές και στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του και αργότερα στις ομιλίες του. Στις 14 Απριλίου του 1856, είπε: «Η Ιστορία είναι ο δικαστής, και το προλεταριάτο δήμιός της." (Paul Johnson, «οι διανοούμενοι», Στοκχόλμη, 1989, σ. 74.) Ο Μαρξ βρήκε μεγάλη χαρά στο να μιλάει για τη τρομοκρατία, για τα σπίτια που είχαν σημειωθεί με κόκκινους σταυρούς που έδειχνε ότι οι κάτοικοί τους ήταν να σκοτωθούν.

Ο Μωυσής Hess (Χές) - ο Δάσκαλος του Μαρξ και του Ένγκελς

Η αγάπη του Καρλ Μαρξ για τη βία ενισχύθηκε από ένα Frankist (Φρανκιστή) κομμουνιστή τον οποίο γνώρισε ο Μάρξ το 1841, όταν ήταν 23 ετών. Αυτός ο άνθρωπος ονομαζόταν Moritz Μωυσή Χες (Moritz Moses Hess). Υιος ενός πλούσιου βιομηχάνου εβραίου ὤν, ο Μωυσής Χες γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου του 1812 στη Βόννη. Πέθανε στις 6 Απριλίου, 1875 στο Παρίσι και είναι θαμμένος στο Ισραήλ. Μπορεί να αναφερθεί ότι είχε ιδρύσει το γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Αποκαλείται μέσα Στο "Jüdisches Lexikon" (Βερολίνο, 1928, 1577 - 1578 σελ.) κομμουνιστής ραβίνος και ο πατέρας του σύγχρονου σοσιαλισμού. Μέρος του τρομακτικού κόσμου ιδεών του Μωυσή Χες αποκαλύπτεται στο βιβλίο του «Η Ρώμη και η Ιερουσαλήμ».

Μεταμορφώθηκε γρήγορα ο νεαρός Μαρξ σε Μασόνο, κοινωνικό ταραξία και τσιράκι του Χες, απο τον ίδιο τον Μωυσή Χες. Ο Μαρξ σε αυτό το σημείο όμως, δεν είχει γίνει ακόμη κομμουνιστικής. Έγραψε στο «Rheinische Zeitung», το οποίο επιμελήθηκε κατά τη διάρκεια των ετών 1842-1843: «Οι προσπάθειες των μαζών για την εκτέλεση κομμουνιστικών ιδεών μπορεί να απαντηθούν από ένα κανόνι μόλις θα έχουν γίνει επικίνδυνες...» Στη συνέχεια, πίστευε ότι αυτές οι ιδέες είναι ανέφικτες. Ουσιαστικά, ήταν ο Μωυσής Hess που είχει διορθώσει όλες αυτές τις απόψεις. Έγινε πράγματι η κρυφή υπεροχή πίσω από τον Μαρξ, καθοδηγώντας εντατικά και επηρεάζουντας το έργο του μαθητή του.

Στο Παρίσι, το φθινόπωρο του 1844, ο Μωυσής Χες γνώρισε τον εικοσιεξάχρονο Μαρξ στο μισό-Εβραίο Φρίντριχ Ένγκελς, ο οποίος ήταν δύο χρόνια νεότερος. Η συνάντηση αυτή έθεσε τα θεμέλια για μια μακροχρόνια συνεργασία μεταξύ τους.

Ήταν ο Μωυσής Χες ο ίδιος που εφηύρε την εχθροπαθή βάση της σοσιαλιστικο-κομμουνιστικής ιδεολογίας. Ήταν επίσης ο πρώτος να προτείνει, ως βασική ιδέα, ότι θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα προσωπικά είδη.

Τόνισε ότι ο σοσιαλισμός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τον διεθνισμό, αφού οι σοσιαλιστές δεν έχουν πατρίδα. Ο αληθινός σοσιαλιστικής δεν μπορεί να έχει τίποτα να κάνει με την εθνικότητά του.

Ο Χες εξήγησε επίσης ότι ο Ιουδαϊσμός ήταν να περάσει σε μια άθεη, σοσιαλιστική, επαναστατική ιδεολογία. Τόνισε επίσης ότι στους Εβραίους είχε ανατεθεί ο ρόλος της μετατροπής της ανθρωπότητας σε ένα άγριο ζώο, όπως περιγράφεται στο άρθρο του «Περί νομισματικού συστήματος». ("About the Monetary System", "Rheinische Jahrbucher", Τομ. 1, 1845.)

Αργότερα, ο Μαρξ και ο Ένγκελς είχαν δηλώσει ανοιχτά ότι πολλές από τις ιδέες του Χες άξιζαν ευρεία αναγνώριση. Ο Ούγγρος Εβραίος Theodore Herzl (Θεόδωρος Χέρτζλ) ανέπτυξε περαιτέρω το σιωνιστικό δόγμα του Χες στη δεκαετία του 1890.

Ένας άλλος από τους οδηγούς του Μαρξ, Levi Βαρούχ, τόνισε σ 'αυτόν ότι η επαναστατική ελίτ των Εβραίων ήταν να μην απορρίψει τον Ιουδαϊσμό και ότι θα έπρεπε να ονομάζονται προδότες για τους δικούς τους ανθρώπους, αν το έκαναν αυτό.

Ως εικονικοί Χριστιανοί, κάποιοι Εβραίοι είχαν φτάσει στις υψηλότερες θέσεις στην Εκκλησία και την πολιτική διοίκηση της πόλης στην Ισπανία τον 16ο αιώνα (ο Ιεροεξεταστής Lucero και πολλοί άλλοι).

Ακριβως την ίδια τακτική για τους «επαναστατικούς Εβραίους» διέδιδε ο Baruch (Βαρούχ)· ήταν να κρύβουν τον Ιουδαϊσμό τους πίσω από τις φράσεις, τις μαρξιστικές.

Όταν μία από τις επιστολές του Βαρούχ προς τον Μαρξ δόθηκε στη δημοσιότητα, το περιεχόμενό του προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο, που ήθελαν να φιμώσουν αμέσως.

Η επιστολή αυτή εξήγησε, μεταξύ άλλων, ότι θα ήταν εύκολο για τον εβραϊσμό να πάρει την εξουσία με τη βοήθεια του προλεταριάτου. Έτσι, οι νέες κυβερνήσεις θα έπρεπε να καθοδηγούνται από τους Εβραίους που θα απαγορεύσουν οποιαδήποτε ιδιωτική περιουσία, έτσι ώστε όλα αυτά τα πλούτη να περιέλθουν σε εβραϊκά χέρια, ή που θα διορίσουν τους Εβραίους διαχειριστές των περουσιών και των κτημάτων αυτών. Με αυτόν τον τρόπο, ένα παλιό όνειρο για το οποίο μιλάει το Ταλμούδ, δηλαδή ότι όλα τα πλούτη του κόσμου θα έρθουν στα χέρια των Εβραίων, έπρεπε να εκπληρωθεί.

Στην επιστολή του, ο Βαρούχ κατέστησε επίσης σαφές ότι οι στόχοι του Ιουδαϊσμού ήταν: να ασκούν έλεγχο πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο, να γίνει ανακάτεμα όλων των φυλών του πλανήτη μαζί, η κατάργηση των εθνικών συνόρων, η κατάργηση των βασιλικών οικογενειών και, τέλος, η ίδρυση του σιωνιστικού κράτους. (Salluste, "Les origines secretes du bolchevisme", Παρίσι, 1930, σελ. 33-34).

Το Ιστορικό υπόβαθρο των απόψεων του Μαρξ για την Ανθρωπότητα. 

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιαν Μπέργκμαν στη Σουηδία, οι Cabbalists θεωρούν όλους τους μη Εβραίους σαν τα βοοειδή.

Το Ταλμούδ αναφέρει επίσης αυτήν την άποψη σε πολλά σημεία: «Μόνο οι Εβραίοι αποκαλούνται άνθρωποι, οι Goyim ονομάζονται ζώα." (Baba Batra 114b, Jebamot 61a, Keritot 6b and 7a.)

Οι ζωές των μη-Εβραίων έχουν μικρότερη αξία από εκείνες των Εβραίων. Η υπόθεση αυτή επιβεβαιώνεται από το Ταλμούδ: «Εάν ένας μη-Εβραίος δολοφονήσει έναν μη-Εβραίο ή έναν Ισραηλίτη, θα τιμωρηθεί. Αλλά εάν ένας Ισραηλίτης δολοφονήσει έναν μη-Εβραίο, δεν μπορεί να του επιβληθεί η θανατική ποινή.» (Sanhedrin 57a, η οποία στην αγγλική μετάφραση του Epstein αντιστοιχεί στο Σανχεντρίν I, σ. 388.) (Sanhedrin 57a, which in Epstein's English translation corresponds to Sanhedrin I, p. 388.)

Το Ταλμούδ προτρέπει επίσης: «Ακόμα και οι καλύτεροι των γκογίμ (Εθνικοί) πρέπει να θανατώνονται.» (Avodah Zara 26b, Tosefoth.)

Οι Εβραίοι ακόμη πιστεύουν ότι τα προϊόντα της εργασίας των Εθνικών ανήκουν στο δήθεν εκλεκτό λαό του Θεού. «Η ιδιοκτησία των εθνών είναι σαν τον έρημο χωρίς αφέντη· όποιος την πάρει αποκτά έτσι το δικαίωμα σε αυτό.» (Baba Batra 54β.)

Όπως μπορεί να δει κανείς, ο Ιουδαϊσμός είναι ένα εξαιρετικά ρατσιστικό δόγμα. Αυτό επιβεβαιώνεται κάθε φορά τόσο στο Ταλμούδ όσο και στο Τορά.

Ο Εβραίος συγγραφέας και Τέκτων, ο Heinrich Heine (Chaim Budeburg) παραδέχθηκε ότι: «Η Εβραϊκή θρησκεία δεν είναι καθόλου θρησκεία, αλλά καταστροφή.»

Ο Ισραήλ Shahak πιστεύει επίσης ο καμπαλιστικός μυστικισμός να είναι βαθιά μισανθρωπικός. ("Jewish History, Jewish Religion: The Weight of Three Thousand Years", London, 1994, pp. 16-19.)

Στο Δευτερονόμιο 20:10-17 πληροφορούμαστε ότι αν έρθουν στην κυριαρχία των Εβραίων όλα τα άλλα έθνη, τότε θα πρέπει να εργαστούν για τους ίδιους.  Αν αντισταθούν, τότε θα πρέπει να θανατωθούν και οι περιουσίες τους να τους ληστέψουν οι Εβραίοι. Όλα τα Goyim (Γκογίμ) πρέπει να εξολοθρεύονται όπου ζουν ήδη οι Εβραίοι.

Στο Δευτερονόμιο 7:16, μπορεί κανείς να διαβάσει τα εξής: «Και θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη, τα οποία Κύριος ο Θεός σου θέλει παραδώσει εις σέ· ο οφθαλμός σου δεν θέλει σπλαγχνισθή δι' αυτούς· ουδέ θέλεις λατρεύσει τους θεούς αυτών· διότι τούτο θέλει είσθαι παγίς εις σε.»

Οι Εβραίοι έχουν ακολουθήσει δυστυχώς, από καιρό σε καιρό, αυτές οι προτροπές για γενοκτονία. Ο Έλληνας ιστορικός Δίων Κάσσιος (ο οποίος ήταν επίσης Ρωμαίος αξιωματούχος) περιέγραψε λεπτομερώς πώς οι Εβραίοι στις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το έτος 116 μ.Χ., κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης άρχισαν να δολοφονούν διάφορες φυλές που ζούσαν ανάμεσα τους. Οι Εβραίοι σκότωσαν γυναικόπαιδα, χρησιμοποιώντας μερικές φορές σκληρά βασανιστήρια. Τα πιο διαβόητα λουτρά αίματος διαπράχθηκαν στην πόλη της Κυρήνης και την επαρχία της Κυρηναϊκής (στο ανατολικό τμήμα της σημερινής Λιβύης) καθώς και στη Κύπρο και πάνω απ 'όλα στην πρωτεύουσά της, τη Σαλαμίνα.  Είχε επιβεβαιώσει αυτό ο Έλληνας ιστορικός Ευσέβιος.

Μαζικές δολοφονίες είχαν επίσης διαπραχθεί και στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη. Στην Κυρηναϊκή και μόνο, οι Εβραίοι σκότωσαν περίπου 220,000 Έλληνες και Ρωμαίους.

Στην Κύπρο, είχαν εκτιμηθεί σε περίπου 240,000 τα θύματά τους. Ηγήθηκε των δολοφονιών σε αυτό το νησί ο Εβραίος Artemion. Οι Εβραίοι δικαιολογημένα δεν ήταν πλέον ευπρόσδεκτοι στη Κύπρο μετά από αυτό. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Marcus Ούλπιου Τραϊανού (53 - 117 μ.Χ.) έστειλε στρατεύματα για να σταματήσει τη σφαγή. Πήρε ένα ολόκληρο χρόνο για να χαλιναγωγηθεί η δίψα για αίμα των Εβραίων. Ο Δίων Κάσσιος μας διηγείται πως οι Εβραίοι έτρωγαν ακόμα τα θύματά τους και άλειψαν κιόλας τον εαυτό τους με τα αίματά τους. (William Douglas Morrison, "The Jews Under Roman Rule", London and New York, 1890, pp. 191-193.)

Οι πιο άγριες δολοφονίες διαπράχθηκαν στην Αίγυπτο. Ο Δίων Κάσσιος περιγράφει πώς οι Εβραίοι επιτέθηκαν ακόμη και στα πλοία με τα οποία προσπάθησαν να ξεφύγουν οι τρομοκρατημένοι άνθρωποι. (Dr. Emil Schurer, "Geschichte des judischen Volkes im Zeitalter Jesu Christi" / "History of the Jewish people in the time of Christ", Leipzig, 1890, p. 559.)

Αλλά εκείνα τα εγκλήματα δε ήταν όντως «εγκλήματα», σύμφωνα με τους Ιουδαίους, επειδή, όπως το Ταλμούδ μας λέει: «Ακόμα και οι καλύτεροι των γκογίμ (εθνικοί) πρέπει να θανατώνονται.»   

Με φόντο αυτές τις καμπαλιστικές πεποιθήσεις, είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε την ακραία περιφρόνηση του Μαρξ για άλλες φυλές. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ρώσοι ήταν ένας εντελώς κατώτερος λαὀς. Αποκάλεσε όλους τους σλαβικούς λαούς «εθνικό υπόνομο». Σιχαινόταν και τους κινέζους. (Η New York Times, 25 Ιουν 1963) (New York Times, 25th of June 1963.) Απέρριπτε αυτός τον καθένα που ήταν απρόθυμος να συμμετάσχει στο «επαναστατικό» του αγώνα ενάντια στο Θεό. Κάλεσε αυτός τους εργαζόμενους, για τους οποίους είχε δημιουργήσει την ιδεολογία τη δικιά του -παρακαλώ!- ηλίθιους και γαϊδούρια. Ἐλεγε τους αγρότες «άνθρωπους των σπηλαίων», τους οποίους δήθεν υποστήριζε.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο ο Μπακούνιν (Bakunin) είχε αποστασιοποιηθεί αργότερα από το μαρξισμό ήταν διότι επρόκειτο για μια περαιτέρω ανάπτυξη ή επέκταση του Ιουδαϊσμού. Γιατί ο Γιαχβέ έδωσε στους Εβραίους το δικαίωμα να κλέψουν τα εδάφη των άλλων λαών (Δευτερονόμιο 6: 10-13, 6: 18-19, 7: 1- 2).

Ο Γιαχβέ έδωσε στους Ισραηλίτες το δικαίωμα να διαπράττουν τη γενοκτονία, για να εξολεθρευθούν εντελώς οι λαοί των οποίων τα εδάφη είχαν το δικαίωμα να πάρουν ως δικά τους (Δευτερονόμιο 7:16). Και πάει λέγοντας.  Ο Γιαχβέ έκανε τους Ισραηλίτες ένα «ιερό» λαό, μια κυρίαρχη φυλή αναμέσον των άλλων φυλών (Δευτερονόμιο 7: 6).

Στο βιβλίο του "Θεός και Κράτος" ("God and the State"), δηλώνει o Μπακούνιν (Bakunin): «Από όλους τους καλούς θεούς που έχουν ποτέ λατρευτεί από τους ανθρώπους, ο Γιαχβέ είναι ο πιο ζηλιάρης, ο πιο μάταιος, ο πιο σκληρός, ο πιο άδικος, ο  πιο δεσποτικός και αυτός που είναι πιο εχθρικός κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας ... »

Απίστευτες παραδοχές του Μαρξ, Disraeli (Ντισραέλι) κ.λπ.

Το 1844 ο Μαρξ έγραψε στο άρθρο του «Περί του Εβραϊκού Ζητήματος» ("On the Jewish Question"), ότι, περισσότερο ή λιγότερο, ήταν οι Εβραίοι που ήλεγχαν την Ευρώπη, ότι ο κοσμικός τους θεός ήταν το χρήμα, και ότι οι πιο σημαντικές επιχειρήσεις τους είχαν να κάνουν με την εξαπάτηση των ανθρώπων μέσω δανεισμού επι τόκω, ΥΠΕΡΌΓΚΩ. Επίσης, υποστήριζε ακράδαντα ότι «Πίσω από κάθε τύραννο, υπάρχει πάντα ένας Εβραίος.»

Ο Μαρξ παραδέχθηκε ότι η χριστιανική κοινωνία ΙΟΥΔΆΙΖΌΤΑΝ τότε, και έτσι γινόταν όλο και πιο καπιταλιστική και λάτρευε όλο και περισσότερο το χρήμα. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος ήξερε αυτό. Το πώς οι Εβραίοι κατέλαβαν το εμπόριο στην πολωνική Γαλικία κατά τον 19ο αιώνα, δεν ήταν μυστικό. Οι πολωνικές επιχειρήσεις είχαν τότε καταστραφεί από τη συγχώνευση των Εβραίων εμπόρων. Οι ανταγωνιστικοί Εβραίοι επιχειρηματίες άρχισαν ξαφνικά να πωλούν τα εμπορεύματά τους σε πολύ χαμηλότερες τιμές από ό, τι οι Πολωνοί, έτσι ώστε να χρεωκοπήσουν τελικά οι επιχειρήσεις τους. Στη συνέχεια, οι Εβραίοι επιχειρηματίες αύξησαν τις τιμές τους, κερδίζοντας έτσι τον έλεγχο του συνόλου της αγοράς στη Γαλικία.

Αιώνες πριν, ο Ρωμαίος συγγραφέας, ο Τάκιτος (54-119 μ.Χ.), δήλωσε: «Οι Εβραίοι δείχνουν την πίστη και το έλεος μόνο στους δικούς τους φυλέτες.» Οι Εβραίοι επιχειρηματίες δεν θεωρούσαν αυτόν τον αφανισμόν των επιχειρήσεων των Πολωνέζων εμπόρων ως εγκληματικόν, επειδή είναι γεγραμμένον εις το Ταλμούδ: «Όποιεσδήποτε αμαρτίες και αν διαπράττῃ ένας Εβραίος, εξακολουθεί να τον βλέπει ως καλό και άψογον ο Θεός», να τον βλέπει με καλό μάτι δηλαδή. (Chagiga 15b.) Ούτε έγκλημα δεν θεωρείτο απο τους Εβραίους το ότι οι ίδιοι, ως επαναστάτες, είχαν πει ψέματα στους χριστιανούς και σε άλλους ευκολόπιστους ανθρώπους.

Σύμφωνα με το Ταλμούδ, «Το όνομα του Θεού δεν βεβηλώνεται, αν ένας Εβραίος ψεύδεται σε έναν ειδωλολάτρη.» (Baba Kamma 113b.) Στη μέση του Κριμαϊκού πολέμου, στις 4 Ιανουαρίου του 1856, ο Μαρξ αποκάλυψε αλαζονικά στην New York Daily Tribune ότι υπήρχε μια οργάνωση, η οποία ραδιουργούσε λάθρα στην Ευρώπη η οποία ήταν ο πραγματικός νικητής, τη στιγμή που η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία είχαν αποδυναμωθεί μετά απο τις απώλειές τους στους πολέμους που είχαν γίνει στην Ευρώπη.

Άλλοι Εβραίοι υπήρξαν κι αυτοί εξ᾽ισου ειλικρινείς. Ο Benjamin Disraeli, στο μυθιστόρημά του «Coningsby", περιέγραψε πώς μια μυστική εβραϊκή οργάνωση κυβερνούσε τον κόσμο μέσω των τραπεζών. Έδειξε πόσο εύκολο ήταν για αυτήν την οργάνωση να καταστρέψει αυτοκρατορίες και να δημιουργήσει άλλες στη θέση τους, να ανατρέψει ηγεμόνες και να τοποθετήσει καινούριους στη θέση τους.

Ο Disraeli, του οποίου ο πατέρας είχε μεταναστεύσει στην Αγγλία από την Ιταλία, ήταν καλά διαβαζούμενος στα μυστικά των Frankists (Φρανκιστών) και έγραψε ότι η Γερμανία αντιμετώπιζε, τότε, μια φοβερή επανάσταση, η οποία παρασκευαζόταν με τη βοήθεια των Εβραίων, και ότι επικεφαλής των κομμουνιστών και των σοσιαλιστών ήταν οι Εβραίοι!

Ο σκοπός ήταν να εξουδετερωθεί ο Χριστιανισμός και να μετατρεπεί ο κόσμος σε ένα εβραϊκό κόσμο με αξίες στηριζόμενες στη βία, η βασική ιδέα όντας ότι τα προβλήματα μπορούν να επιλυθούν μόνο με τη χρήση βίας.

Δεν ήταν περίεργο το γεγονός ότι ο Μαρξ αργότερα κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό, αλλά όχι ο Disraeli, ο οποίος περιέγραψε το ίδιο φαινόμενο;;; Μήπως είχε κάτι να κάνει με το γεγονός ότι ο Μαρξ είχε γίνει δεδηλωμένος κομμουνιστής, αλλά όχι ο Disraeli, ο οποίος ήταν συντηρητικός;;;

Ούτε ο αυτοδίδακτος Herbert George Wells (1866-1946), ένας από τους μεγάλους Άγγλους συγγραφείς, δεν είχε κατηγορηθεί για αντισημιτισμό. Το 1939, δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο «Η τύχη των Homo Sapiens" ("The Fate of Homo Sapiens"), όπου έγραψε τα εξής σχετικά με τους ορθόδοξους Εβραίους: «Το όλο ζήτημα στρέφεται εναντίον της ιδέας του δήθεν «περιούσιου λαού», που καλλιεργεί και συντηρεί αυτό το υπόλειμμα, η οποία είναι η «αποστολή» αυτού του υπολείμματος να αγαπάει και να διατηρεί. Είναι δύσκολο να μην θεωρήσουν αυτή την ιδέα ως μια συνωμοσία εναντίον του υπόλοιπου κόσμου. 

~
Άρα, εν όψει όλων των προαναφερόμενων…ΠΟΙΑΝΏΝ ΤΑ ΣΧΈΔΙΑ ΕΚΤΕΛΟΎΝ ΤΕΛΙΚΆ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΈΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ;;;

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ ΑΥΤΟΝΌΗΤΑ ΕΊΝΑΙ…


ΌΜΩΣ, ΕΝ ΌΨΕΙ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΊΩΝ ΤΟΥ ΒΙΒΛΊΟΥ ΤΟΎΤΟΥ, ΤΙ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΊΝΑΙ Η ΑΝΤΊΔΡΑΗ Η ΔΙΚΙΆ ΜΑΣ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΕ ΌΛ’ ΑΥΤΆ;;;…




No comments: